Nie mów dziecku, że jest niegrzeczne.

W codziennym języku często słyszymy: „Ale on jest grzeczny!”, „Bądź grzeczna!”, „Nie bądź niegrzeczny!” – te słowa padają automatycznie, czasem w dobrej wierze. Ale czy zastanawialiśmy się, co właściwie znaczą te określenia? Czym jest „bycie grzecznym”? I czy to w ogóle sprawiedliwa etykieta?

Dziecko nie jest „grzeczne” lub „niegrzeczne” – ono się zachowuje w określony sposób. I to właśnie jego zachowanie, a nie cała jego osoba, powinno być przedmiotem naszej uwagi, rozmowy i ewentualnej korekty.

Zamiast mówić:

– „Jesteś niegrzeczny”, spróbujmy:

– „Nie podoba mi się, że krzyczysz – proszę, powiedz to ciszej.”

Zamiast:

– „Ale z ciebie grzeczna dziewczynka”, powiedzmy:

– „Zauważyłam, że spokojnie czekałaś na swoją kolej – to było bardzo uprzejme.”

Dlaczego to takie ważne?

Bo dziecko uczy się kim jest, w dużej mierze przez to, co o sobie słyszy. Jeśli stale słyszy, że „jest niegrzeczne”, zaczyna tak o sobie myśleć. Zamiast poczuć, że coś można naprawić, zmienić, poprawić – czuje, że z nim jako osobą jest coś nie tak.

W Drabinie Rozwoju uczymy dzieci i rodziców uważnego języka – języka, który nie klasyfikuje dziecka, ale opisuje rzeczywistość. Zachowania można zmienić. Dziecka nie trzeba etykietować.

Dawajmy dzieciom komunikaty, które budują, a nie ograniczają.

Zamiast: „Bądź grzeczny!” – spróbujmy: „Proszę, mów spokojnie.”

Zamiast: „Nie bądź niegrzeczna!” – powiedzmy: „Nie podoba mi się, kiedy tak mówisz do koleżanki. Spróbuj inaczej.”

To mała zmiana, która robi wielką różnicę.

Umów wizytę u psychologa TUTAJ.

#drabinarozwoju#świadomerodzicielstwo#językwdialogu#emocje#komunikacja#dzieci#psychologTychy#logopedaTychy#gabinetrozwojuTychy